Kolkata is heftig

October 23rd, 2008

Zo zeg, die laatste anderhalve dag in Kolkata was het wel, hoor! Veel gezien, vooral ook vanuit de taxi. Idee voor een nieuw tv-programma: neem 15 taxi-chauffeurs met Ambassador uit Kolkata, New Delhi en Mumbai en zet die in Amsterdam, Rotterdam en Den Haag neer. En andersom natuurlijk. Kijken welke groep er het eerst gek wordt!

Met name de zaterdag was heftig. Eerst een bezoek gebracht aan het moeder Teresa voor de zieken en stervenden. Indrukwekkend, je loopt binnen en staat direct in de ziekenzaal. En alles heel basic qua voorzieningen, maar altijd nog beter dan op straat sterven. Ze verrichten daar echt wonderen, want je moet wel heel sterke schouders hebben om dat leed te kunnen verdragen.

Het volgende bezoek was aan de Kali tempel, een paar deuren verder. Er was een soort festival aan de gang, dus stonden er rijen mensen te dringen om offers te brengen. En niet zomaar offers, nee, deze tempel is noamelijk nog een van de weinigen, waar dierenoffers worden gebracht. Bijzondere ervaring om dat te zien, en om mee te maken dat mijn darmen spontaan door mijn maag naar buiten wilden kruipen. Je zult wel begrijpen dat ik daar niet zo lang ben blijven hangen!

Voor de rest hebben we Sudder Street onveilig gemaakt, het backpackerskwartier van Kolkata. En Park Street, aangezien daar een goede barista zit (echt goede capucino hebben ze daar!). Aan het eind van de middag zijn we nog even langs gegaan bij het moeder Teresa huis waar de zusters zelf verblijven en moeder Teresa begraven ligt. En ter afsluiting hebben we nog wat geshopt in New Market, een rode, Indiaase versie van Covent Garden in London.

Nou, het was me de vakantie wel, heftig Kolkata als contrast met het o zo rustige en prachtige Bhutan. En Darjeeling en Sikkim niet te vergeten, ook bijzonder en mooi. Een aanrader voor iedereen, die een bijzondere vakantie zoekt!

Passage to India

October 17th, 2008

Ja, daar zitten we dan weer, terug in Kolkata. 30 graden en ik ben helemaal gescreend voor ik dit bericht mocht gaan intypen. Vingerafdrukscan, foto, scan van m’n paspoort. Het lijkt hierwel FBI of KGB! Is er iets gebeurd in de wereld waar ik nog niets van weet? Behalve dan de economische crisis, dat hebben we hier ook wel meegekregen…

Het afscheid van Bhutan viel toch wel zwaar. Ik ben wel een beetje verliefd geworden op het land, de natuur, de mensen, de vriendelijkheid, het gemoedelijke. Tja, en dat Bruto Nationaal Geluk, daar zie ik ook wel wat in! Nou niet allemaal denken dat ik m’n baan ga opzeggen, maar een mens mag dromen, niet?!

Nog even genieten van Kolkata en het heerlijke eten hier en dan mogen we weer een jetlag gaan scoren! Het volgende bericht zal dan ook wel vanuit Nederland komen,met de laatste wederwaardigheden van deze prachtige reis!

Oke, Floortje kan beter klimmen…

October 17th, 2008

Nou, dat genieten van de Bumthang vallei is wel gelukt! Op ‘e’en dag zijn we wel 5 kloosters/dzongs afgeweest. Alle kloosters hadden hun eigen charme. Het Boeddhisme in Bhutan heeft hier zijn oorsprong, dus er zaten kloostertjes bij van meer dan duizend jaar oud. In de Tangbi Goemba waren de monniken bezig met offeranden te brengen ter voorbereiding op de dansen van het Tangbi Mani festival. Daar zijn Lenie en ik de volgende dag met een taxi naar toe gegaan, erg knus, zo onder de locale mensen.

Ugyen heeft er inderdaad voor kunnen zorgen dat ik op prive audientie kon bij Padtseling Tulku Rinpoche. Heel indrukwekkend en wat een uitstraling heeft die man. Als je dan zo in zijn eenvoudige huiskamer zit en een op een vragen kunt stellen, komt dat toch wel bij je binnen!

Op de terugweg zijn we vervolgens nog naar de Trongsa Dzong geweest, een groot, indrukwekkend complex. Eigenlijk was er te weinig tijd om alles in je op te nemen, maar een aantal van ons lijden al een beetje aan ‘kloosterfobie’.

Op weg naar Paro zijn we via Thimpu gereden om onze tickets op te halen. Wat een geluk, want we kwamen daardoor bij de voorronden van het coronation tournament terecht! Ja, boogschieten, de nationale sport van Bhutan. Het team van de broer van de koning deed ook mee, en toen we de prins in ons vizier kregen hebben we ons even gedragen als rechtgeaarsde paparazzi’s!

In Paro hebben we ons gewaagd aan de klim naar het Tijgersnest. Dit klooster hangt aan een berg en de klif waarop het staat gaat 900 meter stijl naar beneden. Ik heb het zelf maar gered tot 2/3 van de tocht, daar heb ik me achterover laten vallen in een stoel van het cafetaria. Maar het uitzicht van daaruit was al de moeite waard, adembenemend! Een tiental van onze groep heeft zich uiteindelijk aan de voledige beklimming gewaagd, de laatsten kwammen in het pikkedonker uit het bos tevoorschijn. Maar wel bikkels hoor, petje af! En ja, ook Floortje Dessing is een bikkel!

So much to do…

October 13th, 2008

Intussen zijn we weer wat daagjes verder, met vele Dzongs, Lakhangs en Gompa’s achter de rug. De mooiste Dzong moet wel die van Punakha zijn, met goude pilaren en prachtige inrichting. De voorbereidingen van de kroning van de 5de koning van Bhutan volgende maand zijn al in voorbereiding, dus het zag er allemaal perfect uit. Maar de Dzong van Wangdue was ook een belevenis, waar we in een speciale ruimte mochten, die helemaal op een bezoek van de koning diezelfde dag was voorbereid. Wel bijzonder, we kregen safraanwater en een beschermingskoordje en werden gezegend met een speciale gau. En na ons mocht er niemand meer daar naar binnen, dus we hadden weer mazzel!

Onderweg naar Bhumtang zijn we gaan lunchen bij de plaatselijke Van der Valk, het was er nogal druk, zeker toen de minister van volksgezondheid met entourage binnen kwam! Indrukwekkend hoor, zo’n bodyguard met zwaard!

Sinds gisterenavond zitten we in Bhumtang in een Zwitsers chalet. De eigenaar, Ugyen Dorji, heeft 6 jaar in de National Assembly gezeten en heeft meegewerkt aan de eerste grondwet van Bhutan. Interressant stukje proza, trouwens, zo moet de koning met 65 jaar met pensioen, hebben ze hier veel strengere inburgeringswetten en zijn normen en waarden van respect en tolerantie in de grondwet vastgelegd. En in artikel 9, lid 2 staat het dan: Bhutan reguleert de samenleving conform Gross National Happiness.

De komende dagen gaan we nog even verder genieten van de Bhumtang en Ura vallei met schitterende blauwe luchten en spectaculaire uitzichten. En Ugyen gaat proberen te regelen of ik bij zijn leraar, Padtseling Tulku Rinpoche, op audientie mag. Ik ben benieuwd, deze plaatselijk vooraanstaande leraar heeft als root guru Dilgo Khyentse Rinpoche!

Tsechu festival!

October 10th, 2008

We vallen met ons neus in de boter! Gisteren en vandaag vindt namelijk het Tsechu festival in Thimpu plaats. Die eerste dag hebben we daar weinig van gemerkt, want dat was een lange reisdag, door prachtige berglandschappen, dat wel. Net nadat we India uit het zicht waren verloren en een regenbui ons schoonspoelde, werden we onthaalt met een prachtige regenboog tussen de bergen. Sindsdien hebben we blauwe luchten met hier en daar een wolkje gehad.

Vandaag zijn we gestart met het festival in de Dzongh van Thimpu. Prachtig, kleurrijk en een enorme mensenmassa. Door het mooie weer brandden we wel van de tribune af tegen lunchtijd, dus zijn we rood gebraden afgehaakt. In de middag zijn we naar de memorial chorten gelopen, dat was prima te doen, de hoogteverschillen zijn hier ook niet zo enorm als in India, dus je loopt wat gemakkelijker ergens naar toe.

Morgen gaan we naar de oude hoofdstad van Bhutan, Punakha. Hoe het met de beschikbaarheid van Internet gesteld is, is nu maar de vraag. Want ook onze mobiele telefoons doen het niet hier in Bhutan, tenzij je bij Vodafone zit (en de meesten van ons zitten bij een andere provider).

Mijn hand was al in Bhutan…

October 8th, 2008

Zo, net 2 reisdagen achter de rug. Kalimpong was qua accomodatie best rustiek, veel groen en een kolonnial huisje als gastverblijf. Jaigaon, waar we nu zitten, is wat anders, dat is echt zo’n typisch Indiaas doorreisstadje, veel verkeer, stoffig en klam. Maar wel aan de voet van de Bhutanese bergen, dicht bij ons reisdoel. Want daar komen we toch voor, dat mystieke land dat met geen pen te beschrijven moet zijn. Maar misschien dat het digitaal met een toetsenbord beter gaat…

Zowel in Kalimpong als in Jaigon maken we nu de laatste dagen van het Durga festival mee. Durga is een Hindoeistische godin met een hoop armen, dat is wel duidelijk geworden, want overal zijn van bamboe en stof feestelijke tempeltjes gebouwd met beelden van haar erin. En overal zie je kleurige kerstverlichtng, net zoiets als bij ons op een kermis. Zojuist in Jaigon werden we zelfs uitgenodigd mee te feesten en kregen we allerhande eten in de handen gedrukt. Aangezien zowel ontvangen als geven een gewoonte is tijdens dit festival, heb ik het weer aan een aantal plaatselijke saddhu’s en wat straatkinderen weggegeven. Iedereen blij!

Vanmiddag hebben we even geprobeerd of we de grens met Bhutan over konden lopen, maar daar werden we helaas tegen gehouden. Dus heb ik een hand door het hek gestoken en een foto gemaakt als bewijs: mijn hand is al in Bhutan geweest! Nu de rest nog, maar dat komt morgen.

‘Been there, done that, got the t-shirt…!’

October 6th, 2008

De reis van Darjeeling naar Gangtok ving aan met een beetje vertraging. Maar dat mocht de pret niet drukken, we kregen namelijk een jeep bij onze bus mee, zodat die brede westerlingen wat beter kunnen zitten. Diezelfde westerlingen brachten onderweg nog een bezoek aan het enige Gelugpa klooster in de omgeving, Yigu Choling Gompa in Ghum. Op verzoek van een aantal van de groep heb ik wat toelichting gegeven bij het interieur: de beelden, de muurschilderingen en thangka’s etc. en dat werd wel gewaardeerd.

Bij de grens met Sikkim (ja, dat is een behoorlijk autonome staat, sinds 1975 pas bij India) moesten onze paspoorten even een stempeltje halen. Zodat we vervolgens over de kronkelwegen tussen de groene bergen door op weg konden naar Gangtok. Daar kwamen we in het donker aan, zodat de bergen in de omtrek grote kerstbomen met verlichting leken.

Vandaag zijn we Gangtok gaan verkennen, eerst naar het Institute of Tibetlogy, vervolgens met de kabelbaan naar de berg met het koninklijk paleis en de koninklijke kapel (bij de eerste mag je niet komen, bij de laatste werden we weggejaagd). Van daaruit hebben we een taxi naar het Emchey klooster genomen. Dat werd helaas verbouwd, maar we hebben het er heel gezellig gemaakt met de jonge monniken.

Nu nog wat flaneren over de plaatselijke boulevard in de ondergaande zon en we zijn weer klaar voor de reis naar Kalimpong.

Rondje Darjeeling

October 4th, 2008

Vandaag zijn we in de ochtend met de groep wat jeeps ingedoken voor wat site seeing. Stop 1 was het Tibetan Refugee Center, in 1959 gesticht door de schoonzus van de Dalai Lama. Een relatief arm kampement, waar men zelf wol spint en tapijten weeft. We hebben de lieve mensjes zoveel mogelijk geprobeert te sponsoren door inkopen te doen in hun winkeltje. Stop 2 was een theeplantage, helaas niet in werking vanwege een feestdag. Maar toch even gezien waar het dan allemaal gebeurt voor het op kantoor uit een automaat geperst wordt. De derde stop was het Himalayan Mountaineering Center, waar Tenzin Norbu als eerste beklimmer van de Mount Everest samen met Edmund Hillary een hoofdrol speelt. Het Center is midden in een dierentuin gelegen, wel apart, gelukkig wordt de dierentuin wel goed onderhouden.

In de middag ben ik met Joanna (een van de drie Joke’s) naar wat kloosters gegaan, eerst het Sakya Choling klooster, daar werd de Lhakang net opgeknapt. Het tweede klooster was het Samten Choling klooster, waar we nadat ik had verteld dat Gelek Rimpoche mijn leraar is, op de allerhoogste verdieping onder het gouden dak werden toegelaten, omdat daar duizend Je Tsongkhapa beeldjes stonden. Wel bijzonder, want de groep Amerikanen na ons werden alleen beneden toegelaten. Bij het derde klooster werd ik eerst uitgenodigd om de ‘trekdienst’ bij de gebedsmolens van iemand over te nemen (ik kan het niet anders omschrijven, met de foto’s erbij zullen jullie wel snappen wat ik bedoel). Dat viel goed in de smaak bij de andere trekkers, wat een paar woorden Tibetaans toch al niet kunnen doen! Vervolgens zijn we aangeschoven bij de Guyasamaja, die net begon, met trommels en trompetten, alles er op en er aan. We moesten vooral bij het rijtje monniken aanschuiven en kregen beiden ook thee. De monniken vonden ons nogal een wonderlijk schouwspel, vooral toen ik wat moedra’s probeerde te volgen. Dat die rare blanke dame in die rode jas dat deed, dat was toch wel iets ongewoons voor ze!

Na het eten bleek overigens, dat Gerard en Michel, die eerst met ons mee wilden gaan, maar hadden gekozen voor een wandeltocht, in een ander klooster ook in een Guyasamaja terecht waren gekomen! Leuk, want zo hadden we toch alle vier een zelfde soort ervaring. Nu de rest nog, die hopen hun slag te slaan in Gangtok, Kalimpong of in Bhutan!

In de wolken…

October 3rd, 2008

Nou, het was me weer wat, de nachtrein van Kolkata naar New Jalpaiguri! Wel een comfortabele trein, tweede klasse met airco, maar ook deze keer was er niet genoeg ruimte voor zowel bagage als armen en benen.

Met 1,5 uur vertraging kwamen we dan eindelijk aan, om vervolgens 6 uur (met brunch en lunch stop) in een busje naar Darjeeling te hobbelen! Wat een afgronden, zo steil heb ik ze nog niet meegemaakt! En heel apart, we werden op een gegeven moment door de bewolking vanuit het dal ingehaald. Met als gevolg dat we in een gigantische moessonbui terecht kwamen en in plaats van een weg een rivier opreden! Gelukkig werd het wel weer droog tegen de tijd dat we aankwamen.

Vandaag zijn we op eigen houtje de omgeving gaan verkennen, met Michel en Gerard ben ik gaan klimmen naar observatory hill en de Mahakala tempel, om daarna een gigantisch stuk af te dalen naar de Bhutia Busty Gompa. Na wat vriendelijke woorden Tibetaans werd daar het klooster voor ons opengemaakt, erg gemoedelijk en best pitoresk. De klim daarna terug was wel een olympische medialle waard, we hebben onszelf dan ook maar getrakteerd op heerlijke momo’s!

De middag hebben we met de groep doorgebracht in de Toy Train, werelderfgoed. We zijn van Darjeeling naar Ghum getuft en weer terug. Helaas konden we niet echt genieten van de uitzichten, want daarvoor was het nog steeds te bewolkt. Dus hebben we onszelf maar getroost met heerlijk eten, we hebben er een soort Indiaase rijsttafel van gemaakt. De avond werd gecompleteerd in een winkeltje met Tibetaanse spulletjes, waar na enige tijd de meest fantastische en bijzondere dingen vanonder de toonbank vandaan kwamen. Nee, ik heb niet groot ingeslagen, het was wel apart spul, maar ik heb nu eenmaal geen vrachtwagen bij de hand om het allemaal mee te kunnen nemen, laat staan een fabriekshal thuis om het allemaal neer te kunnen zetten!

Wat een drukte…

October 1st, 2008

Na een lange reis zijn we dan aangekomen in Kolkata. Het is een prettig weerzien, een soort thuiskomen, na 11 jaar voelt het toch heel erg bekend allemaal. Het is drukkend warm en de omgeving heeft die typisch Indiaase kenmerken van een miljoenenstad: druk verkeer, grote mensenmassa’s, armen en wat beter gestelden, hier en daar een tempeltje en natuurlijk die heerlijke geur van uitlaatgassen en afval.

Vanavond stappen we in de nachttrein naar Siliguri. Dat zal wel wat worden, 12 uur hobbelen. Op naar Darjeeling!